به اين ترتيب كه ماده اصلى عبارت است از هسته اتم يا هسته‌هاى اتم بعد از اين كه مجتمع شدند . از اين هسته بطور دائم موج ساطع مىشود و اين موج در نزديكى هسته غلظت دارد و هر قدر كه از هسته دور مىشود غلظت آن رو به كاهش مى گذارد بدون اين كه از سرعت آن كاسته شود . ميتوانيم هسته را شبيه به يك چراغ بكنيم . در پيرامون چراغ نور آن خيلى زياد است و هر قدر از چراغ دور مىشود غلظت آن رو به كاهش مى گذارد بدون اين كه از سرعت آن كاسته شود . ميتوانيم هسته را شبيه به يك چراغ بكنيم . در پيرامون چراغ نور آن خيلى زياد است و هر قدر از چراغ دور مىشويم ميزان نور كم مىشود اما سرعت سير نور كاهش نمىيابد . وقتى آن قدر از چراغ دور شديم كه ديگر روشنائى آن را نديديم روشنائى وجود دارد و امواج نور همچنان با سرعت ثانيه‌اى سيصد هزار كيلومتر به اطراف پراكنده مىشود ، منتها به چشم ما نميرسد . چشم و گوش و حس لامسه ما براى ادراك امواج حدى دارد و اگر نوسان امواج در آن حد نباشد نه چشم ما نور را مىبيند نه گوش ما صوت را استماع مينمايد و نه پوست بدن ما گرمى را احساس مىنمايد ، نور چراغى از نوع نور چراغ‌هائى كه ما در خانه روشن مىكنيم ، بعد از اين كه از خانه دور شديم ديگر به چشم ما نميرسد اما آن نور باقى است و كماكان با سرعت ثانيه‌اى سيصد هزار كيلومتر به راه ادامه ميدهد . در گذشته تصور ميكردند كه خط سير نور مستقيم است اما امروز ميدانيم كه خطر سير نور در مجاورت جرمى كه نيروى جاذبه قوى داشته باشد منحنى مىشود .